×
×

یادداشت
شهریار؛ معمار کلام و پیونددهنده دوران‌ها

  • کد نوشته: 15084
  • ۳۰ شهریور ۱۴۰۵
  • 33 بازدید
  • ۰
  • انتخاب ۲۷ شهریور، سالروز درگذشت محمدحسین شهریار، به عنوان «روز شعر و ادب فارسی»، تأییدی بر جایگاه بی‌بدیل او در سپهر ادبیات است؛ شاعری که توانست میان سنت و مدرنیته، پلی از جنس عاطفه و کلمات بنا کند.
    شهریار؛ معمار کلام و پیونددهنده دوران‌ها
  • به گزارش پایگاه خبری «صبح جهرم»، به نقل از شیرازه،بسیاری از شاعران معاصر با همه نوآوری که در شعر خویش داشته اند و با تمام‌هنجارگریزی و آشنایی زدایی که درحوزه ی شعر انجام داده اند، نتوانسته اند آن‌چنان که باید و شاید مقبولیت عام بیابند اما شهریار توانسته است در همان حال که شاعری آشنا به آرایه ها و پیرایه های کلام بوده، مقبولیت عام هم پیدا کند.

    شاعری که بتواند چند کلمه عادی را چنان ترکیب کند که در شرق و غرب قلمرو زبان فارسی به زمزمه ی مردم عادی تبدیل شود حتما شاعر کلمه شناسی است که توانسته است با چنان اعجاز حیرت‌آوری در معماری کلام، بر قلوب و اذهان مردم حکمرانی کند.

    اگر شهرت فوق عادی مصرع یا بیتی از شاعر یکی از معیارهای صحه‌گذاری بر نابغه بودن او باشد، چه کسی است که مصرع «آمدی جانم به قربانت»، «علی ای همای رحمت تو چه آیتی خدا را» یا مصرع ترکی «حیدر بابا دنیا یالان دنیادی» شهریار را نشنیده و یا به فراخور احوال روحی خویش، برای یک بار هم که شده، این مصرع دلپذیر را زیر لب با خود زمزمه نکرده باشد.

    انتخاب 27 شهریور یعنی سالروز درگذشت شهریار به عنوان روز شعر و ادب فارسی نشان دهنده جایگاه خاص شهریار در گستره‌ی شعر فارسی است. شهریار پیونده‌دهنده شعر قدیم و جدید ماست؛ علاوه بر این، زبان ساده و همه فهم او باعث شده است تا شعر او برای مردم عادی نیز قابل لمس و درک باشد.

    به عبارت دیگر شهریار از معدود شاعرانی است که توانسته است هم در دل دنبال‌کنندگان حرفه ای شعر و هم در دل مردم عادی جا بازکند. طبیعتا چنین شاعری این قابلیت را دارد که نماینده شاعران تمامی دوران ها و تمامی نسل ها شمرده شود.

     

    شهریار هم قدیم است و هم جدید و در عین حال نه به قدیم تعلق دارد و نه به جدید. او شاعری است متعلق به تمامی نسل ها و تمای دوران ها و به همین دلیل می‌توان او را نماینده شعر و ادب فارسی قلمداد کرد و سالروز درگذشتش را روز شعر و ادب فارسی نام‌گذاری کرد.

     

    مهم ترین ویژگی شعر شهریار در یک کلمه «عاطفه سرشار» آن است. شعر شهریار شعری خیس و آمیخته با اشک است و همین عامل یکی از عوامل تاثیرگذاری شعر اوست. مخاطبان دردمند شعر شهریار حرف دل خود را از زبان او می شنوند و تسکین می یابند؛ مخصوصا که بخش بزرگی از شعر شهریار در موضوعاتی همچون عشق، جدایی، درد از دست دادن عزیزان، یاد کرد.

    روزهای خوش کودکی، شکوه از ناملایمات زندگی و موضوعات عام و فراگیری است که همگان با آن دست به گریبانند. شعر «علی ای همای رحمت» و «ای وای مادرم» از این دست اشعار از دل بر آمده و واجد عاطفه‌ی سرشار شهریار هستند.

    نوشته های مشابه

    دیدگاهتان را بنویسید

    نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *